بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و شصت و دوم :
جانان قفلِ نگاه انداخت به دروازهی چشمانِ او، ناخودآگاه پیچشی محو گذرش به کوچه باریکهی بلندِ ابروانش افتاد و مانده در اینکه رازِ خفه در تنگنای سینهی او چه بود که از نگفتنش کاروانِ ظلم روانه میشد سوی هردویشان؛ گرچه اگر بیشتر دقت به خرج میداد در نگریستنِ آیینهی شفاف و صادقِ دیدگانش، دیگر آنچه از آن دم میزد راز باقی نمیماند! جانان منتظر ماند، هامین کمی دو به شک شد از گفتن یا نÚ

لطفا صبر کنید...

فرشته
0هامین چه کردی😍❤️